Pizzicato lewą ręką
Smyczek w prawej, a palce lewej ręki w tym samym czasie szarpią struny. Brzmi jak dwóch skrzypków naraz.
Muzyka, klasa 7
Niccolò Paganini
Kliknij albo naciśnij dowolny klawisz, żeby zacząć
prezentacja ma dźwięk, warto włączyć głośniki

Muzyka, klasa 7
Skrzypek, o którym mówiono, że sprzedał duszę diabłu. Pierwsza prawdziwa gwiazda muzyki.
przygotował Jakub Zapaśnik, klasa 7A
Kliknij w dowolne miejsce, potem jeździj myszką po strunach
Krok 1
Włoski skrzypek, gitarzysta i kompozytor. Żył na przełomie klasycyzmu i romantyzmu. Grał tak, że ludzie nie wierzyli własnym uszom.
Ojciec kazał mu ćwiczyć od rana do wieczora.
Gdy uznał, że syn się leni, potrafił zostawić go bez jedzenia. Tak zaczynał najlepszy skrzypek swoich czasów.
Krok 2
Krok 3
Przez pierwsze 45 lat grał głównie we Włoszech. Potem w kilka lat objechał pół Europy.
Kliknij punkt na mapie albo przewijaj dalej

Krok 4
O Paganinim krążyły plotki straszniejsze niż horrory. Kliknij kartę i sprawdź, co z tego jest prawdą.
Krok 5
Skrzypce mają 4 struny: G, D, A, E. Paganini potrafił zagrać cały utwór na jednej. Sprawdź sam: zrywaj struny klikając w nie, aż zostanie tylko G.
Dla siostry Napoleona, Elizy Bonaparte, skomponował w 1807 roku sonatę „Napoleon” właśnie na samą strunę G. Grał też takie numery na koncertach: specjalnie zrywał struny i kończył na jednej.
Krok 6
Paganini nie wymyślił wszystkiego sam, ale połączył te techniki tak, jak nikt wcześniej.
Smyczek w prawej, a palce lewej ręki w tym samym czasie szarpią struny. Brzmi jak dwóch skrzypków naraz.
Lekkie dotknięcie struny zamiast dociśnięcia daje wysoki, gwiżdżący dźwięk, jak flet. Grał nawet podwójne flażolety.
Granie na dwóch strunach jednocześnie, całe melodie w tercjach i oktawach w szalonym tempie.
Przestrajał skrzypce o pół tonu wyżej. Dzięki temu brzmiały jaśniej i głośniej niż orkiestra.
Smyczek odbija się od struny jak piłeczka, a w jednym ruchu wychodzi kilka szybkich nut.
Całe utwory tylko na strunie G, przez co musiał skakać po gryfie bardzo wysoko.
Krok 7
24 Kaprysy op. 1 wydano w 1820 roku w Mediolanie. To krótkie utwory na skrzypce solo, a każdy ćwiczy inną trudną technikę. Do dziś są sprawdzianem dla skrzypków.
Krok 8
Jego ukochane skrzypce zbudował Giuseppe Guarneri „del Gesù” w Cremonie w 1743 roku. Paganini nazywał je Il Cannone, czyli armata, bo miały potężny, donośny dźwięk.
„Paganini non ripete”
Czyli „Paganini nie powtarza”. Tak miał odpowiedzieć, gdy sam król poprosił go o bis. Dziś Włosi mówią tak o czymś, co zdarza się tylko raz.
Krok 9
W 1828 roku w Wiedniu wybuchła prawdziwa „paganinimania”.

Krok 10
W 1829 roku przyjechał do Warszawy na czas koronacji cara Mikołaja I na króla Polski i dał tu około dziesięciu koncertów.
Miał wtedy 19 lat i chodził na jego koncerty. Paganini pokazał mu, ile można wycisnąć z jednego instrumentu. Pod wpływem tych koncertów powstał przypisywany Chopinowi utwór Souvenir de Paganini.
Polski skrzypek, z którym Paganini zagrał wspólny koncert we Włoszech w 1818 roku. Podobno zapytany, kto gra najlepiej, odpowiedział: nie wiem, kto jest pierwszy, ale drugi jest na pewno Lipiński.
W 1941 roku, w czasie okupacji, napisał Wariacje na temat Paganiniego na dwa fortepiany. Grał je w warszawskich kawiarniach razem z Andrzejem Panufnikiem.
Krok 11
Temat Kaprysu nr 24 to jedna z najczęściej przerabianych melodii w historii muzyki. Kliknij kompozytora.
Nawet po śmierci nie miał spokoju.
Krok 12
Bonus
Tyle miał, gdy ojciec zaczął go uczyć gry na mandolinie. Na skrzypcach grał od siódmego roku życia.
Świetnie grał też na gitarze i napisał na nią bardzo dużo utworów.
Jako młody człowiek przegrywał w karty ogromne sumy. W końcu obiecał sobie, że skończy z hazardem.
Słynny skrzypek Alessandro Rolla miał go uczyć w Parmie. Usłyszał, jak gra, i podobno powiedział, że nie ma go już czego nauczyć.
Robert Schumann po koncercie Paganiniego we Frankfurcie w 1830 roku postanowił zostać muzykiem, a nie prawnikiem.
W 1838 roku podarował kompozytorowi Hectorowi Berliozowi 20 tysięcy franków, bo zachwycił go jego utwór.
Sprawdź się
Dziękuję za uwagę!